Was jy al ooit bang? Ek het dieselfde vraag gevra toe ek gister voor die skare by Worship is GROOT gestaan het. Terwyl ek na al daardie gesigte gekyk het, het my hart vinniger geklop, en ek het gebieg—ek was meer bang om voor hulle te praat as vir enigiets anders! Maar terwyl ek daar gestaan het, het ek iets besef: die vrees wat ek gevoel het, was nie net myne nie. Dit is die vrees wat ons almal voel wanneer ons die onbekende in die gesig staar of wanneer God ons roep om in geloof op te tree. Dit is ’n oomblik waar ons of klein bly, of instap in die grootsheid waarvoor Hy ons geroep het.

Soos ek met die gehoor gedeel het, kon ek nie anders as om aan Simon-Petrus te dink nie. Sy roeping, wat dikwels oorgesien word langs die verhaal van Jesus, is eintlik óns storie ook. En hierdie keer was dit nie soseer my storie nie; dit was elkeen van ons se storie.

“Nie dat ek dit al bereik het of reeds volmaak is nie, maar ek streef daarna om dit my eie te maak omdat ek ook deur Christus Jesus my eie gemaak is.” – Filippense 3:12-14 (CSB)

Ek word herinner daaraan dat Petrus se reis een van onvolmaaktheid, vrees en geloof was. Net soos Petrus val ons, twyfel ons, maar dit is in daardie oomblikke van vrees dat ons God se krag vind om op te staan. Petrus het begin as Simon, ’n eenvoudige visserman, onseker oor wat sou kom. Maar Jesus het hom verander in Petrus—die rots waarop Hy Sy kerk sou bou.

Ek het ook lekker gespot met my vriend, Thabiso Khambule, die Jacaranda FM radio-omroeper en ons seremoniemeester vir die dag. Ek onthou steeds hoe hy twee en ’n half jaar gelede die eerste persoon was wat ja gesê het om op my podcast te wees. Hy het my nie ge-‘ghost’ soos baie ander nie, en het gehelp om my drome te verwesenlik. Gister het ek die kans gehad om hom in publiek daarvoor te bedank. Dit is ongelooflik hoe oomblikke van “ja” iemand se reis kan verander.

Maar as ek eerlik is, het ek na die geleentheid in die kar gesit en gevoel asof ek vreeslik op die verhoog gefaal het. Teen die tyd wat ek moes praat, het slegs sowat 300 van die oorspronklike 1,500 mense oorgebly. My hart was swaar, oortuig dat ek deumekaar gepraat het. Alhoewel my meisie en my vriend Riaan AG Beeslaar anders gesê het, was ek hardkoppig. Ek kon nie die gevoel afskud totdat ek die beeldmateriaal by die huis gekyk het nie en besef het dit was nie so sleg soos ek gedink het nie. Ek het ’n derde van die tyd gehad wat ek gewoonlik het, maar dit was genoeg om ’n saadjie te plant.

’n Paar weke voor die geleentheid het ek ’n plasing oor Worship is GROOT gesien. Ek het uitgereik, en hulle het vir my gesê hulle is vol bespreek. Natuurlik was ek teleurgesteld, maar ek het op God se tyding vertrou. En kan jy glo, op die Dinsdag voor die geleentheid het ek ’n oproep gekry dat een van die sprekers gekanselleer het, en daar was weer ’n opening. Dit was in daardie oomblik wat ek besef het: selfs wanneer deure gesluit lyk, is God altyd besig om iets groters voor te berei.

Ek het gepraat oor Simon-Petrus se roeping en hoe dit selfs in Genesis 28:16-22 geproffeteer word. Petrus se fondament vir die vroeë kerk was soos die huis wat op die rots gebou is in Matteus 7:24-25. En Matteus 16:18 herinner ons dat Jesus self gesê het: “Jy is Petrus, en op hierdie rots sal ek my kerk bou.”

“Daarom, broers en susters, doen alles in julle vermoë om julle roeping en uitverkiesing seker te maak, want as julle hierdie dinge doen, sal julle nooit struikel nie.” – 2 Petrus 1:10 (CSB)

Dit is presies wat ek met Die Petrus Projek probeer doen: om mense te leer hoe om die ‘rotse’ te word waarvoor hulle geroep is. Net soos Simon-Petrus, kan ons transformeer van sandkorrels—klein en onopvallend—na soliede rotse, wat stewig in geloof staan. Saam kan ons ’n berg van gemeenskap en aanbidding vorm.

Die boodskap was duidelik: ons geloof is soos mosterdsaadjies, soos die sandkorrels waarmee Simon begin het. Maar deur geloof kan ons rotse word waarop Jesus sy Kerk bou. Stel jou voor, ’n berg gevorm deur elkeen van ons wat sterk staan in ons doel en roeping. Ons is die fondament van iets veel groter, en deur eenheid en aanbidding is ons deel van God se koninkryk hier op aarde.